19

نمیدونم اخرین باری که فکرم مثل دخترهای دم بخت بوده کی بوده البته فکر کنم تقریبا هیچ وقت مثل دخترهای دم بخت فکر نکردم شاید یه دوره کوتاه قبل از رفتن خواهر که حسم مثل دخترهای دم بخت بود اون زمان 19 سالم بود و الان نزدیک 19 سال از اون زمان میگذره و من فکرم نه مثل دخترهای دم بخت هست و نه زنهای متاهل توی تمام این سالها که بعد از رفتن خواهر شدم مادر نازنین مثل یک مادر مجرد که در عین بی تجربگی مجبوره بار خیلی چیزهای زندگی دختر به دوش بگیره گاهی کم میارم خیلی کم میارم ولی هیچ چاره ای نیست هیچ راهی نیست هیچ درمانی نیست فقط و فقط صبوری لازمه کاره و اینکه تلاش کنی هر روز بیشتر یاد بگیرم